Intrageniczna delecja genu KALIG-1 w zespole Kallmanna ad 5

W tym badaniu odkryliśmy, że dwaj bracia z zespołem Kallmanna odziedziczyli po matce delecję o 3300 bp, całkowicie ograniczoną do genu KALIG-1 (210 kb) .22 Rozważaliśmy możliwość, że gen dla zespołu był zlokalizowany w regionach intronowych KALIG-1 (przedostatnie i ostatnie introny) usunięte u naszych pacjentów. Wiadomo, że małe geny występują w intronach dużych genów. 30, 31 Jednak ta możliwość wydaje się w tym przypadku bardzo nieprawdopodobna, ponieważ analiza sekwencji usuniętych regionów intronowych nie wykazała długo otwartych ramek odczytu22 (i danych niepublikowanych). Nasze dane dostarczają zatem mocnych dowodów genetycznych, że KALIG-1 jest połączonym przez X genem zespołu Kallmanna. Istnieją obszerne opisy chorób wiążących się z defektami migracji neuronów32, 33 i rozwojem mózgu kręgowców.34 Jednym z przykładów jest lissencephalia, wada mózgu ludzkiego objawiająca się gładką powierzchnią mózgu i niepowodzenie migracji neuronów.35 Mechanizmy leżące u podstaw tych chorób defekty nie są znane.36 Dalsze badania molekularne powinny pomóc wyjaśnić, w jaki sposób migracja neuronów zawodzi u pacjentów z zespołem Kallmanna i mogą rzucić światło na inne nieprawidłowości, które występują w tej chorobie.
Analiza molekularna rodzin z zespołem Kallmanna powiązanym z chromosomem X powinna być przydatna w badaniach przedobjawowych i prenatalnych. Z wyjątkiem pacjentów z microphallus, ta choroba nie staje się widoczna aż do czasu dojrzewania. Ponadto, nośniki formy przyłączonej przez X są zwykle bezobjawowe. Ponieważ analiza molekularna tej rodziny wykazała, że ciotki i babki z probanda nie niosły delecji, żaden z nowonarodzonych synów ciotek nie jest uważany za zagrożonego zespołem.
Podsumowując, częściowa delecja pojedynczego genu, KALIG-1, a nie dwóch sąsiednich genów, jest molekularną podstawą zarówno hipogonadyzmu, jak i anosmii u pacjentów z zespołem Kallmanna sprzężonym z chromosomem X. Dzięki identyfikacji genu zespół Kallmanna stał się doskonałym modelem do badania molekularnych podstaw migracji neuronów.
Uwaga dodana w dowodzie: Dane dotyczące połączenia wskazują, że mutację obserwowaną u pacjentów można znaleźć na chromosomie X odziedziczonym po dziadku ze strony matki, który nie ma zespołu Kallmanna.
Finansowanie i ujawnianie informacji
Wspierany przez grant Basil O Connor Starter Scholar Research (5-FY91-0458) od March of Dimes – Birth Defects Foundation oraz grant (1 RO1 HD28333-01) od National Institutes of Health do Dr. Ballabio. Dr Franco jest odbiorcą stypendium z Instytutu G. Gasliniego w Genui we Włoszech.
Jesteśmy wdzięczni dr. Arthurowi Beaudet i dr Giovannie Camerino za krytyczne odczytanie rękopisu.
Author Affiliations
Z Instytutu Genetyki i IVF, Fairfax, Va. (DB, RJS, LP, AM); The Medical College of Virginia, Richmond (DB, AM); Instytut Genetyki Molekularnej, Baylor College of Medicine, Houston (BF, BI, AP, AB); Abteilung für Pädiatrische Genetik, Kinderpoliklinik der Universität München, Monachium, Niemcy (BH, TM); i Children s Service, Massachusetts General Hospital, Boston (JC). Prośba o przedruk do Dr. Ballabio w Instytucie Genetyki Molekularnej, Baylor College of Medicine, Baylor Pl., Houston, TX 77030-3498.

[hasła pokrewne: szpitale rehabilitacyjne nfz, maseczka z siemienia lnianego na włosy, vigantoletten 1000 ulotka ]