Korelacja ekspresji antygenów H / LeY / LeB z przeżywalnością u pacjentów z rakiem płuca

Obserwacja, że różne nowotwory ludzkie często tracą determinanty A i B w grupie krwi, została pierwotnie opracowana przez Masamune i współpracowników w badaniach immunochemicznych1, 2 oraz przez Davidsohn i współpracowników w badaniach reakcji immunofluorescencyjnych i immunoadhezji erytrocytów A lub B na odcinkach histologicznych.3 4 5 W połączeniu z utratą antygenów A lub B zwiększyła się ekspresja ich antygenów prekursorowych, antygenowych H i H.26 W prawidłowych komórkach i tkankach ekspresja struktur związanych z H jest znacznie większa w komórkach O niż w komórkach A lub B7, ale w komórkach nowotworowych zwiększona ekspresja struktur związanych z H jest niezależna od grupy krwi gospodarza (status ABO) i jest wynikiem innych mechanizmów oprócz delecji antygenów A lub B. Taka delecja może wystąpić przed rozwojem nowotworu i może być oznaką stanu przedrakowego8; może również mieć znaczenie prognostyczne, ponieważ jest bardziej wyraźny w komórkach złośliwych o większym potencjale inwazyjnym. [9] Niedawno Lee i wsp. [12] zaobserwowali, że ekspresja antygenu A u pacjentów z rakiem płuc koreluje z przeżyciem: średnia przeżycie osób z grupą krwi A lub AB, u których guzy pierwotne były ujemne na antygen A było znacznie mniejsze niż u tych, u których guzy wykazywały ciągłą ekspresję antygenu A. Choroba postępowała szybciej u pacjentów z guzami z ujemnym przebiegiem A niż u tych z guzami, które pozostawały A dodatnie.12 Niedawno opracowaliśmy dwa przeciwciała monoklonalne, które hamują ruchliwość i potencjał przerzutowy komórek nowotworowych (MIA-15-5 i MIA-22-20; MIA oznacza przeciwciało hamujące migrację, zdefiniowane przez antygen MIA). Oba przeciwciała hamowały ruchy komórek nowotworowych i były kierowane do wspólnej struktury węglowodanowej, Fuc.1 . 2Gal.1 . R (gdzie R oznacza albo łańcuch typu 1, albo typu 2 z wewnętrzną fukozylacją lub bez niej – tj. H / Ley / Leb). Antygenowe powinowactwo i aktywność hamująca ruchy MIA-15-5 były silniejsze niż MIA-22-20. Inne przeciwciała anty-H, których swoistość mogła być ograniczona przez strukturę ich nośnikowego węglowodanu, nie hamowały ruchliwości lub przerzutowania komórek, być może z powodu mniejszego powinowactwa do struktury odpowiedniego antygenu H lub związanego z H antygenem.13 Komórki nowotworowe wyrażanie antygenu zdefiniowanego przez monoklonalne MIA-15-5 (określanego dalej jako antygen MIA ) ma wyższy stopień ruchliwości i inwazyjności komórek niż komórki nowotworowe nie wyrażające tego antygenu.13
Ze względu na to, że pozytywny charakter raka płuca w MIA może podobnie określić jego inwazyjność i potencjał przerzutowy, retrospektywnie oceniliśmy ekspresję antygenu MIA w tkance guza z 149 pacjentów z rakiem płuc, u których dostępna była odpowiednia informacja kliniczno-patologiczna.
Metody
Charakterystyka kliniczna pacjentów
Wszyscy pacjenci, których badaliśmy, przeszli operację w okresie od marca 1978 r. Do kwietnia 1983 r. W Katedrze Chirurgii Klatki Piersiowej, Instytut Badań Chorób Klatki Piersiowej, Uniwersytet w Kioto, Kioto w Japonii. Ich zapisy kliniczne i diagnoza histopatologiczna zostały w pełni udokumentowane. Próbki nowotworu zachowano jako utrwalone w formalinie sekcje zatopione w parafinie. Grupa krwi (status A, B, O lub AB) każdego pacjenta została określona i zarejestrowana w czasie operacji
[patrz też: amantadyna, olej z gorczycy, leczenie kanałowe pod mikroskopem poznań ]