Małopłytkowość immunologiczna wywołana przez wankomycynę ad 5

Późniejsze badania nie potwierdziły tych rozpoznań i u każdego pacjenta nie stwierdzono klinicznie znaczącego wzrostu liczby płytek krwi do czasu przerwania wankomycyny. Ostra małopłytkowość Krótko po rozpoczęciu wankomycyny
U trzech pacjentów, u których nie odnotowano historii ekspozycji na wankomycynę, w ciągu 24 godzin po rozpoczęciu wlewom wankomycyny wystąpiła ostra, ciężka trombocytopenia. Dwaj pacjenci przeszli wiele operacji w innych instytucjach i mogli otrzymać lek w związku z tymi procedurami. Dwóch innych pacjentów, u których małopłytkowość rozwinęła się w ciągu dnia po rozpoczęciu leczenia, miało poprzedni epizod małopłytkowości związanej z wankomycyną, jeden 2 tygodnie wcześniej, a drugi 6 miesięcy wcześniej. Jest prawdopodobne, że te przypadki trombocytopenii były spowodowane przez przeciwciała utrzymujące się z poprzedniego epizodu małopłytkowości indukowanej przez wankomycynę.
Przedłużająca się trombocytopenia u pacjentów z niewydolnością nerek
Trzech pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, z których dwie poddawano dializie, pozostawało głęboko trombocytopeniczne (liczba płytek, <20 000 na milimetr sześcienny) przez 7 do 8 dni po zaprzestaniu wankomycyny. W jednym wykryto resztkową wankomycynę w próbce osocza pobranej 6 dni po zatrzymaniu antybiotyku. Utrzymująca się ciężka trombocytopenia u tych pacjentów mogła wynikać z powolnego klirensu leku z powodu niewydolności nerek.
Zgony
Trzech pacjentów zmarło z powodu powikłań infekcji gronkowcami 7, 8 i 13 dni po rozpoczęciu wankomycyny oraz odpowiednio 1, 2 i 7 dni po wystąpieniu małopłytkowości. Wszyscy mieli liczbę płytek krwi mniejszą niż 10 000 na milimetr sześcienny w chwili śmierci. Dwóch miało krwotoki śródpłucne, ale stopień, w jakim przyczyniły się one do ich śmierci, był niepewny.
Monitorowanie pacjentów z negatywnymi przeciwciałami
Wankomycynę wykluczono jako przyczynę małopłytkowości u 8 z 10 pacjentów z trombocytopenią bez wykrywalnych przeciwciał zależnych od wankomycyny; zostało to wykluczone, ponieważ małopłytkowość była obecna przed rozpoczęciem wankomycyny, pacjent nie miał trombocytopenii (test został zamówiony przez pomyłkę) lub poziom płytek krwi wrócił do normy, podczas gdy pacjent nadal otrzymywał wankomycynę. W przypadku trzech pacjentów pojawiły się przekonujące alternatywne wyjaśnienia niskiego poziomu płytek: u dwóch wystąpił rozkurcz naczyń wewnątrznaczyniowych, a u jednej stwierdzono dobrze udokumentowaną trombocytopenię wywołaną przez heparynę. Jednak u dwóch pacjentów wystąpiła ciężka małopłytkowość (liczba płytek, <30 000 na milimetr sześcienny) 4 i 6 dni po rozpoczęciu wankomycyny; po ustąpieniu antybiotyku poziom płytek krwi powrócił do normy i nie było żadnych objawów, które mogłyby wyjaśnić trombocytopenię.
Leczenie
Czternastu pacjentów otrzymało jedną lub więcej transfuzji płytek podczas ostrej fazy małopłytkowości. U 11 z tych pacjentów nie wykryto znaczącego klinicznie wzrostu liczby płytek krwi od 6 do 24 godzin później. W przypadku pozostałych trzech pacjentów informacje były niewystarczające do ustalenia, czy wystąpiła odpowiedź na transfuzję płytek krwi
[podobne: flexagen, dabrafenib, Białkomocz ]
[przypisy: Follixin, propolis, lewomepromazyna ]
[przypisy: amantadyna, octenidol, olx knurów ]